REVIEW IN DUTCH:
SOURCE: De Twentsche Courant Tubantia (Luister ! jan 2003)
AUTHOR: Theo Hakkert
Hippe Sean Paul passeert rootsy Sizzla alleen door promotie

Onderschat en onderbelicht bij de lancering van een popartiest, in welk genre ook, is de promotie en distributie. Neem een band als My Morning Jacket. Opgestuwd en letterlijk aan de man gebracht door het enthousiasme van distributeur De Konkurrent. Vervolgens weggekaapt door Play It Again Sam, maar daar gebeurde er niets mee. En ook al heeft dit niets te maken met het artistieke wezen van My Morning Jacket, in de praktijk blijkt de band dan de aandacht in de media te verliezen.

In het verleden zijn legio bands uit de alternatieve hoek door grote labels, die op zoek waren naar 'de nieuwe Nirvana' , bij kleine labels weggekocht, maar de dure promotieafdelingen van die majors konden er niets mee beginnen. Andere affiniteit.

Eind vorig jaar kondigde Warner aan dat het de distributie ging overnemen van het New Yorkse reaggaelabel VP Records. Artistiek gezien niet gek, want de hedendaagse dancehall ligt erg sterk tegen hip hop en dance aan. En als het Virgin lukt Beenie Man de crossover van dancehall naar de lucratievere dance- en r&b markt te laten maken dan moet Warner dat met Sean Paul ook lukken. Dus ging Warner achter Sean Paul staan en werd diens CD Dutty Rock als eerste VP-release omarmd en ondersteund. Met succes, in de zin dat Dutty Rock is opgedoken in de Moordlijst, de voorkeurslijst van de Nederlandse popcritici. Dat is de vorige distributeur van VP, Walboomers, maar zelden gelukt. Warner heeft gewoon meer geld en meer promotionele mankracht.

Maar is Dutty Rock al die aandacht en waardering waard? Als het om de kwaliteit van de muziek gaat zeker. De plaat bevat een aantal uiterst aantrekkelijke, hippe tracks die het zowel op radio als dansvloer goed zouden doen. 'Get Busy' is minstens zo lekker als Shaggy's jongste hit. Dancehall meets drum and bass meets dance meets hip hop.
Maar Dutty Rock is, eerlijk gezegd, niet zo goed als een andere nieuwe VP-release die nog wel via Walboomers uitkomt. (Warner vist uiteraard alleen de krenten uit de pap, denkt ze, en maakt daar 'een prioriteit' van.)

Het gaat hier nota bene om de nieuwste cd van Sizzla, de belangrijkste Jamaicanse dancehall- en reggaezanger/deejay van de laatste tien jaar. Sizzla heeft de afgelopen jaren te veel cd's uitgebracht. Hij maakt platen voor drie labels met elk een eigen producer. Te veel van het goede. Dan verslapt de aandacht.

Maar, oh ironie, laat hij nu, net nu Sean Paul hem qua prioriteit voorbijstreeft, zijn beste cd in jaren hebben gemaakt: Da Real Thing. Onder leiding van Bobby 'Digital' Dixon is Sizzla teruggekeerd bij zijn uitganspunt: de 'conscious', roots reggae. Hij zingt beter dan ooit. Zijn levenslust werkt aanstekelijk. En zijn liedjes: hit na hit, mevrouw! 'Simplicity' kan zo de top 10 in of anders 'Solid As A Rock' of 'Rejoice' wel. En wat te denken van de onweerstaanbare ballad en oprechte ode aan de moeders van deze wereld, 'Thank U Mama'?

Het zou toch jammer en zonde zijn wanneer Da Real Thing om promotioneel-financiële redenen buiten het kleine segment van de roots-reggae onopgemerkt zou blijven.

***SEAN PAUL              *****SIZZLA